Ale dla dzieci z zespołem delecji 22q11 litery mają zupełnie inny smak. Czasem przychodzą później, z wysiłkiem, w akompaniamencie logopedycznych ćwiczeń i rodzinnej cierpliwości. I właśnie dlatego warto o nich mówić głośno właśnie w Dniu Liter.

 

Fakty o 22q11 i mowie:

 

1 na 2000–4000 urodzeń – tyle dzieci rodzi się z zespołem delecji 22q11. To jedna z najczęstszych chorób genetycznych.

69% ma rozszczep podniebienia lub niewydolność podniebienno-gardłową → dźwięki uciekają nosem, mowa brzmi nosowo.

80–90% dzieci doświadcza opóźnionego rozwoju mowy – pierwsze słowa pojawiają się później.

60% dzieci radzi sobie dobrze z samym czytaniem liter, ale ma duże trudności z rozumieniem tekstu i pisaniem zdań.

Trudne są zwłaszcza: idiomy, metafory, abstrakcje („czas”, „pieniądze”), a także rozumienie żartów.

 

Dlaczego litery w 22q11 są wyjątkowe?

 

Bo w Zespole mowa i pismo to walka z anatomią i biologią:

rozszczep podniebienia to jak most z dziurą – głoski nie zawsze mogą przejść,

osłanione mięśnie podniebienia sprawiają, że zdania uciekają nosem,

problemy ze słuchem dodatkowo utrudniają naukę,

a mimo to dzieci uczą się mówić, pisać i czytać. Tylko trochę później.

 

Dużo więcej na temat problemów z mową znajdziesz: