![]()
Niestety, dostępne badania naukowe nie podają dokładnych procentowych statystyk dotyczących samotności wśród osób z Zespołem Delecji 22q11.2, co oznacza, że nie mamy precyzyjnych danych liczbowych na ten temat.
Z dostępnych analiz można jedynie wyciągnąć pewne ogólne obserwacje:
W badaniu z użyciem ekologicznego monitorowania (EMA) porównano osoby z autyzmem (ASD), z 22q11 i osoby typowo rozwijające się. Okazało się, że poziom aktualnie odczuwanej samotności (state loneliness) był porównywalny u wszystkich grup — ale wszyscy czuli się bardziej samotni, kiedy byli sami niż gdy byli w towarzystwie. Osoby z 22q11 miały większą skłonność do bycia same niż osoby typowo rozwijające się (TD), lecz to osoby z ASD zgłaszały większe poczucie wykluczenia niż osoby z 22q11 i TD PubMed.
Samotność nie zawsze da się zmierzyć w procentach.
Osoby z Zespołem Delecji 22q11 same najlepiej wiedzą, jak wygląda cisza, poczucie bycia innym i trudności w znalezieniu swojego miejsca.
Badania pokazują, że ludzie z 22q11 częściej spędzają czas w samotności. Ale czy naprawdę trzeba liczb, żeby zrozumieć, jak to boli? Wystarczy wsłuchać się w ich głos – w słowa o potrzebie rozmowy, akceptacji i zwykłego „fajnie, że jesteś”.
💙 Bo samotność to nie statystyka – to codzienność, którą możemy zmienić.
👉 „Nie pytaj, ile procent. Zamiast tego – bądź obecny.”
💛 Nie jesteś sam!
W Dniu Zapobiegania Samotności przypominamy, jak ważne jest wsparcie i wspólnota dla osób z 22q11. Stowarzyszenie 22q11 to jedna wielka rodzina 22q11 Polska, organizuje zjazdy rodzin, spotkania stacjonarne dla młodych dorosłych (aktywni.22q11.pl), spotkania online, regionalne spotkania rodzin oraz prowadzi grupę wsparcia od 11 lat.
🌟 Każda rozmowa, uśmiech i wspólne spotkanie pokazują, że samotność można przełamać.
👉 Dołącz do nas i pokaż, że wspólnota ma moc! 🤝💙